Nirvana

ขอมอบกลอนบทนี้ให้คุณแม่ครับ 

ผมแต่งเพิ่มเติมจากของเก่าที่เคยแต่งให้แม่

ถึงแม้แม่จะจากลูกไปแล้ว

แต่ลูกรู้ว่าแม่ยังรักลูกเสมอ แม่ยังมาหาลูกอยู่ ลูกรู้นะ

เมื่อวันนั้น...แม่มาหา แม่ยังถามลูกเลยว่า...หนาวไหมลูก แม่จะปิดพัดลมให้

ลูกบอกไม่ต้องหรอกครับแม่เดี๋ยวลูกปิดเอง

แม่ขยับจะกอดลูก แต่ลูกไม่ให้แม่กอด แม่น้อยใจ...ลูกรู้

ถ้าคราวหน้าแม่มาอีกลูกสัญญาจะให้แม่กอด

 กลอนวันแม่

         ด้วยสองมือ  สองเท้า  ที่ก้าวย่าง      เพียงเพื่ออย่าง  ย่างไป  ไม่แปรผัน
เพียงลูกยิ้ม  อิ่มได้  ไม่จาบรรย์                  เพียงเท่านั้น  แม่นี้  ก็ดีใจ
ขอลูกจง  ตั้งใจ  ไปเถิดเจ้า                      แม่เพียงเฝ้า  รอฝัน  วันสดใส
ลูกไร้ทุกข์  เท่านี้  แม่ดีใจ                        แม่ยอมได้  ทนทุกข์  เพื่อลูกเอย

แล้วลูกเล่า  เจ้าคิดเห็น  เช่นแม่ไหม         เคยหรือไม่  มองมา  เมื่อแม่หมอง
หรือเก่งกล้า  โลดแล่น  เล่นลำพอง          ขอจงมอง  มาสักนิด  คิดแทนคุณ

แม่ไม่เคย  เรียกร้อง  หรอกลูกรัก              เพียรฟูมฟัก  เฝ้าฝักใฝ่  ไม่ห่างหาย
เลือดในอก  กลั่นออกเป็น  เช่นดวงใจ      ป้อนลูกให้  อิ่มอุ่นรัก  จากดวงแด

ตั้งแต่ตีน  เท่าฝาหอย  คอยห่วงหา          โอ้ลูกยา  อย่าร้องไห้  ใจแม่หาย
หากป่วยไข้  ไม่มี  ที่แม่สบาย                   ลูกไม่หาย  แม่ไม่นอน  พักผ่อนเลย

ต่อแต่ตอน  ตั้งใข่  ใจระทึก                     แม่เพียรฝึก  เฝ้าลูกยา  ไขว่คว้าฝัน
ลูกเดินดิ่ง  วิ่งล้มไป  ใจหายพลัน             ลูกร้องลั่น  น้ำตาหลั่ง  แม่ฝังใจ

เข้าโรงเรียน  เขียนอ่านออก  บอกลูกจ๋า          เพียรเถิดหนา  ทางข้างหน้า  จะสดใส
เป็นวัยรุ่น  แม่ไม่มี  ที่ห่างไกล                        กำลังใจ  จากแม่  มีไม่จาง

ลูกแต่งงาน  มีครอบครัว  รั้วความรัก              แม่ยังจัก  ช่วยเลี้ยงหลาน  เหลนทั้งหลาย
รักของแม่  ใหญ่ยิ่ง  กว่าสิ่งใด                  หากแม่ตาย  เพื่อเจ้าได้  ไม่มีรอ

จวบจนแม่  สิ้นใจ  ไปจากเจ้า                  แม่ยังเฝ้า  ห่วงหา  มิห่างหาย
เฝ้าดูเจ้า  จากฟากฟ้า  สุราลัย                 รักฝังใจ  จนจับจิต  นิจนิรันดร์

edit @ 14 Aug 2008 13:49:55 by Nirvana